คลังเก็บหมวดหมู่: 2.3 ปฏิสัมพันธ์เชิงภูมิศาสตร์ในประเทศไทย

2.3 ปฏิสัมพันธ์เชิงภูมิศาสตร์ในประเทศไทย

2.3. ปฏิสัมพันธ์เชิงภูมิศาสตร์ในประเทศไทย     3.1 ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์กับลักษณะธรณีสัณฐานในประเทศไทย     ลักษณะธรณีสัณฐาน  ที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบันเป็นเพียงสิ่งที่คงเหลืออยู่จากกระบวนการเปลี่ยนแปลง ทั้งจากแรงดันภายในเปลือกโลกอันมหาศาลและกระบวนการที่กระทำอยู่บนพื้นผิวอันเนื่องมาจากบรรยากาศของโลก ดังนั้นปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์กับลักษณะธรณีสัณฐานแบบต่างๆ นั้นมนุษย์ควรจะใช้ประโยชน์จากธรรมชาติอย่างมีความรู้ความเข้าใจ หรือรู้จักดัดแปลงให้เกิดคุณค่าโดยระมัดระวังมิให้เกิดผลกระทบย้อนกลับเป็นอันตรายต่อมนุษย์เอง     ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์กับลักษณะธรณีสัณฐานของภูมิภาคต่างๆ ที่สำคัญ ดังนี้ 1) ภาคเหนือ ลักษณะภูมิประเทศมีความสัมพันธ์กับประชากรในภูมิภาค ดังนี้         1.1) เขตทิวเขาและหุบเขา ภูเขาสูงที่วางตัวในแนวเหนือ-ใต้ เป็นทิวเขาสลับซับซ้อนนั้น แต่ก่อนประกอบไปด้วยป่าไม้ สัตว์ป่านานาชนิด และมีสายน้ำเป็นลำธารไหลลงไปหล่อเลี้ยงแม่น้ำในบริเวณหุบเขา ผลของความเป็นธรรมชาติที่มีระบบนิเวศที่สมดุล เป็นเสน่ห์ให้ผู้คนเข้าไปตั้งถิ่นฐานเพื่อถือกรรมสิทธิ์ในทรัพยากร แล้วปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมดั้งเดิมจนระบบนิเวศที่เคยสมดุลถูกตัดวงจรไป        ปรากฏการณ์ที่เห็นได้ชัดเจนในปัจจุบัน คือ สภาพป่าไม้ลดจำนวนลงจนหมดสิ้นไปในบางพื้นที่ การชะล้างพงทลายของหน้าดินจะเกิดขึ้นสูงเมื่อมีฝนตกและบางครั้งก็เกิดแผ่นดินถล่มด้วย และนอกจากนี้ยังมีการใช้สารเคมีในการเพาะปลูกพืช ส่งผลให้บริเวณที่ราบมีสารพิษที่เจือปนมากับน้ำ อีกทั้งเมื่อมีฝนตกหนักน้ำป่าจะไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำอย่างรวดเร็ว    1.2) … อ่านเพิ่มเติม

โพสท์ใน 2.3 ปฏิสัมพันธ์เชิงภูมิศาสตร์ในประเทศไทย | ใส่ความเห็น